ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΚΟΥΤΡΑ ΠΡΟΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΕΛΛΗΝΙΔΕΣ !!!


ΣΥΝΕΛΛΗΝΙΔΕΣ…

Νίκη Σίμογλου από την Θεσαλονίκη…..

Γεωργία Βαγενά από την Πάτρα……

Σοφία Σαρησάββα από την Κοζάνη…..

Στέλλα και Λίνα από την Λάρισα…….

Άννα Μπουγιούκ από την Αθήνα…..

Γιώτα από την Αλόνησο…..

Κατερίνα Τζουνάκη από την Κρήτη…..

Βίκυ Χαραλάμπους από την Κύπρο….

Γιάννα Παρχαρίδου από την Νάουσα……

και σεις χιλιάδες γυναίκες τούτης της κατεχώμενης χώρας που..ακολουθείτε,

… ήρθα για να σας μηνύσω ότι δεν σας απόμεινε…τίποτε πια!!!

 

Δεν έχετε χώματα, Πατρίδα, πόλεις, ζωή δεν έχετε πιά , μα μήτε και ονόματα στην χώρα τούτη που όλοι γίναμε αριθμοί.

Όλες μας όμως έχουμε κάτι κοινό.

Κάτι που κανένας επικυρίαρχος δεν μπορεί πια να πάρει από εμάς.

Κυτταρική μνήμη διαθέτουμε και κοινή πορεία ζωής.

Γεννηθήκαμε όλες πάνω στα ίδια χώματα.

Και όλες διανύσαμε την…ίδια διαδρομή Ζωής.

Ίδιες εμπειρίες καταγράψαμε.

Δώστε μου τα χέρια σας. Ενωμένες όλες μαζί σήμερα θα..ξαναγεννηθούμε. Πάνω στα ίδια Ιερά χώματα μας. Θα διαπιστώσετε ότι όλες μας …ζήσαμε την ίδια ζωή. Μην μου αφήσεις το..χέρι. Οι Μυροφόρες της Φυλής βγήκαν από τα…φουσκωμένα χώματα, βαστούν λιβανιστήρια στα χέρια κι άρχισαν πάλι να ουρλιάζουν με κείνο το Αρχαίο μοιρολόι στην χώρα των νεκρών αδερφών μας.

Αν αδερφή μου σκιρτήσει η..ψυχή σου ύστερα από τούτη την διαδρομή, ένα μονάχα σου ζητώ. Να πάρουμε εμείς οι γυναίκες την Μοίρα της Πατρίδας μας στα…χέρια μας. Και σαν τελειώσει αυτό που θα σου θυμίσω μην λησμονήσεις να πάρεις αυτό που θα σου δώσω. Ένα τουφέκι και..μπαρούτι βαστώ. Πάρτο και γιόμισε μ’ αυτά την χώρα. Ξένο ποδάρι να μην ζήσει εδώ!!!

Π΄με να σου δείξω.

Θυμάσαι πως…γεννήθηκες;

ΜΝΗΜΗ ΜΟΥ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΛΕΝΕ !!!

 © Χαρά Κούτρα

251157_105756679515653_5731514_n

Γεννήθηκα σε άγριους καιρούς

μέσα στο μεσοϋπνι

ενός παλιού Γενάρη

στην ανεμόεσσα γη μέσα

στο χρώμα της πορφύρας.

Βαμμένη πέρασα την ανατολή

και χαϊδεμένη ήρθα

από τα περάσματα του ανέμου.

 

Εχιόνιζε θυμάμαι

από τον κήπο μιας…

ξετρελαμένης μυγδαλιάς

και μέσα στο ξεχασμένο δειλινό

ο ουρανός χειμάριζε

ρίχνοντας τη βυσσινιές τουλίπες.

 

Στα μάρμαρα τα αρχαία

ξεβράστηκε λιανό κορμί

και η ψυχή μου εθέριεψε

σαν άγγιζε το άσπρο και το κυανό.

 

Ο βράχος δίπλα μου ερίγησε

κι έκλαψε μ’ αναφιλητό

θαρρώ πάνω σ’ αυτή τη γέννα.

 

Τι γυρεύεις ολόξανθη και ηλιοκαμένη

πες μου τι γυρεύεις

σαν πέρασες μέσα από

την ανατολή του ήλιου;

 

 

– Προγονικούς τροφούς είχα πολλούς

γλάρους λευκούς του Αιγαίου,

γλαυκούς Αγγέλους, μηνύτορες

στέκαν από πάνω..

και δίπλα μου κει έστεκε

όλος ο αρχαίος χορός

των γυναικών

που βαστούσαν

λιβανιστήρια στα χέρια!!!

 

Μύριζαν τα κορμιά τους από λιβάνι

κι εκείνο τ’ άρωμα του ρετσινιού

που είχε ζωή

τριών χιλιάδων χρόνων.

 

Γάλα με πότισαν οι αστείρευτοι μαστοί

και μου ‘φτιαξαν ψυχή Αρχαϊκή

και μια περήφανη περπατησιά

γεμάτη αντενέργεια.

 

Πεισματωμένες πατούσες

…..μάτωναν και ίδρωναν

πάνω στα αρχαϊκά μάρμαρα,

στα μάρμαρα που αστραποβολούσαν

κάτω από τις κοψιές του ήλιου.

 

Μαυρομαντιλούσα η πρώτη μάνα μου

μ’ έστελνε σχολειό στην Ιωνία

κομμάτια μάρμαρα σκόρπια

ήταν τα βιβλία μου.

 

Σαν μελετούσα τις πρώτες αράδες

του Αριστοτέλη

κι ύστερα  κείνους τους στίχους

της Σαπφούς…σάστισα!!!

Το λίγο αποζητούσα στη ζωή

όμως η μάνα μου τώρα με.. τιμωρεί

κι έβαλε απέναντί μου ….  το πολύ

 

Έτσι ξεπλένεις πάντα

με γνώσεις, δάκρυα, πόνο

και με όλα του κορμιού σου τα υγρά

μόνο έτσι ξεπλένεις,

τούτα τα.. αρχαία μάρμαρα

αιώνες τώρα…έτσι ξεπλένεις!!!

 

Τα ποτίζεις για να τα τιμάς

και για να τ’ αγαπάς όσο …αντέχεις.

Κι οφείλεις πάντα

να τα σηκώνεις αψηλά

..όσο μπορέσεις.

 

Μου φώναζαν οι άνθρωποι

από τη δημοσιά

«κόρη ολόξανθη κρατήσου

μην τα σηκώνεις αυτά

είναι φορτία βαριά

και λυγίζει στη ζωή

όποιος αυτά βαστάξει».

 

Δεν άκουγες εσύ κόρη

ολόξανθη και ηλιοκαμένη…

για πού διαβαίνεις;

Πως μπόρεσες να τα

σηκώσεις όλα αυτά,

με μπράτσα δυνατά

τόσο… αψηλά,

κόρη μου σε ζήλεψαν τόσο

τα… νέα σπάργανα

που γεννήθηκαν … αργά.

 

Κόρη ολόξανθη και ηλιοκαμένη

γιατί δεν ζούσες μ’ ένα τίποτα;

Γιατί κόρη πασχίζεις

να συλλάβεις τους ήχους

κι εκείνο το κογχύλι

που αντηχεί στο Αιγαίο ;

Ρώτησες μόνο μια φορά

«Άραγε που ξεκουράζονται οι γλάροι;»

κι ύστερα έπαψες πια

να κοιμάσαι στη ζωή.

Κόρη μου εσύ με τ’

….ανύσταχτα μάτια.Που πας;

 

Κόρη ολόξανθη κι ηλιοκαμένη

έτρεχες με γυαλιστερό κορμί

σαν το… σταφύλι

κει μέσα στο… λιοπύρι

και πως… πήρες

την ανηφόρα του Βοριά;

Που πηγαίνεις κόρη μ’ εσύ

δίχως περιουσία κι όνομα;

Που πηγαίνεις καβάλα

πάνω στον μαΐστρο

και κόντρα εσύ

σ’ αυτόν τον… αχτένιστο άνεμο;

Στυλωμένη πάνω στο βράχο

πως βάσταξες εκεί;

πως κράτησες πάνω στα χείλη σου

την υγρασία όλης της αφρόσκονης,

την αλμύρα και κείνες τις ριπές των κυμάτων;

Πως βάσταξες;

 

 

Σ’ αποχαιρέτησε η μάνα κι όλες

…οι μυροφόρες μαζί!!!

κι η μόνη σου περιουσία

ένα… χρυσό αστάχυ,

μ’ αυτό εδέσαν τα μαλλιά σου.

Κόρη ολόξανθη και ηλιοκαμένη

πώς κουβάλησες πάνω σου τόσο χρυσό;

 

Όλο τον χρυσό των Μυκηνών

βάσταγες μέσα στα

μαλλιά σου. Ένα … αστάχυ!!!

 

Κατακαλόκαιρο κίνησα να βρω τον δρόμο

η ακτήμων εγώ,  που ένιωθα όμως

πως ήμουν, η πιο πλούσια απόγονος του κόσμου.

 

Σαν φύσηξε Νοτιάς αφέθηκα στη λησμονιά.

Δεν γνώριζα πια αν είναι

δειλινό ή χάραμα…

μέσα σ’ αυτά

…τα Ομηρικά ακρογιάλια

π’ απέπνεαν πάντα

γαλήνη κι ερημιά!!!

 

 

Κι ύστερα ταξίδεψα πάνω

στα… λέπια των ψαριών

σε μελανούς, σκοτεινούς

βυθούς επήγα.

Κολύμπησα μέσα σε Μινωικά ναυάγια

άγγιξα τους αμφορείς του…κάλλους,

χρυσά τάλαντα, και μέτρησα

όλο το μήκος και το πλάτος

που έχει η….λήθη σαν

μπλέχτηκα μέσα

σε σκουριασμένες άγκυρες

και σε χορταριασμένες πιρόγες

πούκρυβαν την ομορφιά πόχουν

οι αιώνες!!!

 

Και σαν βγήκα στη στεριά

και…. στέγνωσα

προσπάθησα τόσο πολύ

να μοιάσω σ’ αυτήν

την.. μορφολογία της χώρας μου

που πια δεν γνωρίζω

πως θάταν η φτασιά μου,

αν γεννιόμουν σ’ άλλα

…..ξενικά χώματα

 

Δοξάζω την γέννα μου!

Κι αυτή την φύτρα μου μαζί,

μα πιο πολύ στη ζωή μου

δοξάζω αυτήν την μνήμη μου

που Ελλάδα την λένε!!!

 

Κόρη ολόξανθη και ηλιοκαμένη

τι γυρεύεις ανύσταχτη

δίχως όνομα, δίχως περιουσία,

τι γύρευες και πετροβολούσες

όλες τις μέρες της ζωής;

 

 

Πέρασα  από φεγγαρά μονοπάτια,

σπίτια λευκά,

προσκύνησα ξωκλήσια ρημαγμένα,

διάβηκα μέσα από κρυφές σπηλιές,

έδεσα κάβους

και μέστωσα μέσα

σ’… ανθοστόλιστους γιαλούς.

Ω Θέε μου τι…Ομορφιά!!!!

 

Νωρίς άλλαξε το νέο φεγγάρι

Κάποιος Μάης θάταν ή Απρίλης.

Όταν η κόρη μεγάλωσε

κι ερωτεύτηκε έναν.. Κούρο

π’ αντάμωσε στην ακρογιαλιά.

 

 

Ένα περίεργο άγαλμα ήταν

που κοιτούσε από την άλλη πλευρά.

Με αγωνία αγνάντευε

κείνες τις ερημονησίδες του

Αιγαίου δίχως ποτέ του να μιλά.

 

-«Σ’ αγαπάω», του ψιθύρισα

κάποια νυχτιά.

Δεν γύρισε το κεφάλι του ποτέ

για να με κοιτάξει!!!

Ήταν τότε καιρός … τρικυμία!!!

Πως παγιδεύτηκε θεέ μου

η ζωή μου Η..ψυχή μου….

μέσα σε μια… πέτρα;

Δεν γνώριζα ακόμη πως

η γνώση βγαίνει

μόνο μέσα από τα καθάρια

νερά της μοναξιάς

κι απ΄ το δάκρυ αυτό,

του…. πόνου που στάζει

…πάντα εδώ!!!!

 

Χαλασμός κόσμου ήταν

κι εγώ ονειρευόμουν… λευκά

μέσα από το μέρος της… καρδιάς..

και πεισμωμένη εκεί

…στεκόμουν και μετρούσα

να περνούν

κι άλλοι αγριόχρονοι!!!

Μεσ’ στην ομίχλη του χειμώνα

ο Κούρος μου μίλησε

για πρώτη φορά.

– «Κόρη μου ολόξανθη και ηλιοκαμένη

ποιο είναι το όνομά σου»;

Δεν γνώριζα, δεν είχα

…..όνομα ποτέ.

Μόνο μια μνήμη διέθετα.

 

– «Ελλάδα του είπα»,

δεν έχει άλλη γη  ωραιότερη»,

άκουσα τη φωνή μου

μέσα στη νυχτιά.

 

-«Κόρη κι αυτά τα αμέτρητα νησιά,

αυτές οι πέτρες που βουλιάζουν

ως πού θα με παρασύρουν; Πες μου»;

έσταξε ιδρωμένος

μες την παγωνιά και στην

κοσμοχαλασιά του κόσμου!!!

 

Μέσα σε μια κόκκινη πανσέληνο

τ’ Αυγούστου..κείνος..

ο Κούρος μ’ αρτηρίες

που έσφυζαν από ζωή

μ’ έκανε γυναίκα ….

 

Την ώρα που τέλειωνε η μέρα

και δεν άρχιζε καμμιά

….. άλλη για μένα…

εκείνος μ’.. εγκατέλειψε,

έγινε μάρμαρο άψυχο πάλι,

πήγε και στάθηκε εκεί

στο αιώνιο παρατηριό του.

ερωτοτροπούσε μ’ εκείνες

τις ερημονησίδες,

που σαν Σειρήνες του πελάγου,

τραγουδούσαν σε γλώσσα… Δωρική.

Τότε φοβήθηκα για πρώτη φορά

….φοβήθηκα πολύ..στη ζωή μου,

ναι τρόμαξα απ’ αυτήν την.. μοναξιά.

 

Σκοτείνιασε ο ουρανός

κι ο ήλιος που στα μέρη

τα δικά μας εγεννήθη

δεν ξαναβγήκε ξανά…..

Τ’ ασίγαστα χώματα

φούσκωσαν πάλι!!!

 

Λαχανιασμένοι ήρθαν

και με βρήκαν κάποιοι

μαντατοφόροι της ζωής.

Λαβωμένοι, γεμάτοι αίματα ήταν

και τραύλιζαν μ’ ακατανόητες συλλαβές.

– «Τα μάρμαρά σου, οι θεοί σου

κι ο Κούρος σου μαζί….

κόρη μ’,… κινδυνεύουν!!!

Σώσε τους … εσύ»!!!

 

Στην κορφή του πιο ψηλού

βράχου σκαρφάλωσα

και κοίταζα χάμω για να δω

την γλαυκή μου…. χερσόνησο.

Εχάθη το κορμί μου

της πιο όμορφης Πατρίδας

του κόσμου!!! Θεέ μου!!!

Μόνο χνωτισμένες ομίχλες,

κοράκια και γύπες πέταγαν εκεί.

 

 

Από παντού ακούγονταν ποδοβολητά,

Σαν να πέρναγε όπως παλιά

κείνο το παλιό, εχθρικό

…πολεμικό ιππικό.

Οι καροτσέρηδες του τρόμου,

οδηγούσαν πάλι στρατιές,

λεγεώνες….και από παντού

…ορμούσαν με μαύρα δαιμόνια!!!

 

Τα ρολόγια του κόσμου

δείχναν μεσάνυχτα..πιά…

και τα δάχτυλα τώρα σφίγγουν

μόνο πόνο και σιωπή.

Κι από τα έρημα κορμιά

που στέκουν σαν δέντρα μαραμένα

απ’ όλους τους ανθρώπους πια…

δεν γνώριζα…δεν ένιωθα..

ποιος είναι ζωντανός….

και ποιος ο… πεθαμένος!!!

 

Έτρεξα πάλι πίσω,

στα αρχαία εκείνα μάρμαρα

και στο καριοφίλι του Κούρου.

Εκείνος με δάκρυα στα μάτια

κοιτούσε τρομαγμένα

προς τα νησιά του!!!

Οι ερημονησίδες αυτοκτονούσαν

όλες μαζί!!!

Χανόταν αργά και

βυθιζόταν στο… πέλαγος

αρνούμενες να πωληθούν

….σε βέβηλα χέρια!!!!

 

Ψυχή μιας πέτρας κι εγώ

φθάνω στην προέκταση του βράχου

Να χαθώ, να πνιγώ κι εγώ

θέλω μαζί τους.

 

 

Ξάφνου τ’ αρχαία μάρμαρα

….άστραψαν με φως!!!

Μύρισε ο αγέρας πάλι

….με λιβάνι!!!Θαύμα..Ελληνικό

…γινόταν ..πάλι!!!!

Μυριάδες μυροφόρες…

βγαίναν από τα

φουσκωμένα χώματα.

Βαστούσαν πάλι λιβανιστήρια

μαζί με αναμμένους πυρσούς.

 

 

Η μάννα μου η τρανή έφτασε πρώτη.

-«Που πάς κόρη μου εκεί;

μες τη μαύρη θάλασσα»;

-«Να πνιγώ μάννα μ’,

να… χαθώ θέλω!!!

Τα νησιά μας βουλιάζουν»!!!

-«Όχι κόρη μ’ εσύ αγαπημένη.

Για τα άλλού θα πας εσύ,

μαζί με τον πυρσό,

θα πας να μπλεχτείς

με τους ….ανθρώπους,

ένα πρέπει να… γενείτε!!!

Εκεί είναι ο πόλεμος,

εκεί…ο θάνατος

εκεί κόρη μ’στέκει..και η ζωή»!!!έλεγε,

και με το χέρι της έφτιαχνε

….το γιακά μου!!!

 

-«Τι με σιάχνεις.. μωρέ μάννα;

Για πόλεμο τραβώ κι όχι για γάμο!!!

Δος μου στα χέρια τον πυρσό»!!!

Χαμογέλασε φωτισμένη η μάννα.

-«Το ίδιο είναι κόρη μ’,

το..ίδιο…χιλιάδες χρόνια τώρα…

εδώ ο πόλεμος είναι γάμος

και γλέντι είναι.. τρανό!!!

Έτσι κι αλλιώς γάμος

εδώ…θα γένει!!!!.

Σαν λευτερώσεις κόρη μου την Πατρίδα σ’,

την λευτεριά θα.. παντρευτείς!!!!

Μα σαν αξιωθείς γαμπρό

το… θάνατο να κάνεις…

τότε παιδί μου θα γένεις

…..τρανή μορφή!!!

θα γίνεις μια από εμάς!!!!

γυναίκα του αρχαίου χορού

και μυροφόρα

…αιώνια της Φυλής σου»!!!

 

Με θέριεψαν τα λόγια της..

κίνησα να πάρω

την ανηφόρα της δημοσιάς.

Η μάννα μου πίσω ούρλιαζε!!!

-«Στάσου κόρη μ’.. αστόχησα.

Δεν πρόκαμα ποτέ παιδί μου

εσένα να…. βαφτίσω,

και….δίχως όνομα

στον πόλεμο αυτό θα… χαθείς»!!!

 

Σταμάτησα ,

Δεν γύρισα πίσω

για να την αντικρίσω ξανά.

Με πόναγε η μορφή της,

κι ο αποχαιρετισμός με σκότωνε.

Η μάννα μου πίσω έσκουζε.

 

-«Σηκώθηκε άγριος Βορριάς

και κινάς μεσάνυχτα κόρη μ’.

Μια έγνοια μόνη νάχεις

Μην αφήσεις ποτέ σου

να σβήσει αυτός ο πυρσός!!!

Ιφιγένεια!!!! τον πυρσό αν χρειασθεί

με την ζωή σου να φυλάγεις!!! Μ’ακούς …»!!!

 

Χαρά Κούτρα,

Αύγουστος 2014

 

 

 

Γράφτηκε σ’ ένα ακρογιάλι της Καρπάθου μέσα σε τρεις ώρες.

Οι Κοσμήτορες εξετάζοντάς το,

αποφάνθηκαν ότι δημιουργηθηκε μια νέα Τέχνη Λόγου

και ανήκει στην Πεζογραφική Ποίηση

 

 

divider

ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

κατάλογος

 

125699305ylCrbp_fs

Advertisements
Περί

Το παρόν ιστολόγιο ΕΛΛΑΝΙΑ ΣΧΟΛΗ - http://ellanionforum.com έχει ως σκοπό την ενημέρωση των Ελλήνων πολιτών σχετικά με την προσφορά του πατριώτη Αρτέμη Σώρρα απο την Πάτρα. Η πατρίδα μας Ελλάς βρίσκεται σε κατάσταση ΚΑΤΟΧΗΣ. Το όλο σκηνικο είναι στημένο. Ο στόχος είναι η Ελλάδα και οι Έλληνες. Η Ελλάδα να πτωχεύσει και οι Έλληνες μη έχοντας πού να σταθούν να αρχίσουν να αδειάζουν τη γωνιά που λέγετε ΕΛΛΑΣ. Δεν είναι τυχαία τα όσα συμβαίνουν. Όλα πηγαίναν όπως τα είχαν προγραμματίσει. Τον οκτώβριο του 2012 ήθελαν η Ελλάδα να πτωχεύσει με ότι αυτό συνεπάγετε. Τους πρόλαβε όμως ο Αρτέμης Σώρρας όταν κατέθεσε τον Σεπτέμβριο του ιδιου έτους 600 δισεκατομμύρια δολάρια USA στο όνομα της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, για όλους εμάς δηλαδή. Η πολιτική ηγεσία αρνείται να τα παραλάβει και έκτοτε έχει αρχίσει ένας αγώνας ενημέρωσης των πολιτών. Μέσω αυτού του ιστολογίου επιθυμούμε κι εμείς να συμβάλουμε σε αυτόν τον άγωνα για την αποδοχή των $600 δις και την απελευθέρωση της χώρας μας. Καλή σας ενημέρωση. Η λευτεριά εγγύς. ΟΜΑΔΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

Tagged with: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Αναρτήθηκε στις ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ, ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, ΕΧΘΡΟΙ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΟΡΚΟΜΩΣΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ

28.12.2014 - ΟΡΚΟΜΩΣΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΟ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

ΟΡΚΟΜΩΣΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΑ ΣΕΡΡΑΣ

ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Εισάγετε τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέα μηνύματα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Ιανουαρίου 2015
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
« Δεκ.   Φεβ. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Follow me on Twitter
ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ

Facebook Twitter Google Plus Tumblr Pinterest YouTube Skype Mail Rss Feed

Ιστολόγια που παρακολουθώ
ΕΛΛΑΝΙΑ ΣΧΟΛΗ – ellanionforum.com


Το ιστολόγιο αυτό δημιουργήθηκε για να προβάλει την προσπάθεια που γίνεται απο όλους τους αφυπνισμένους συνέλληνες για την απελευθέρωση της Ελλάδας και της ανθρωπότητας όλης.

Με πρωτεργάτη τον συνέλληνα Αρτεμη Σώρρα και τοος οργανισμούς-τοπικές οργανώσεις Ε.ΣΥ (ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ) συνενωνόμαστε ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΑ όλοι οι Ελληνες σε ενα σώμα και γινόμαστε το μέσον που αναλλάμβανει την ευθύνη να ενημερώσει και να αφυπνίσει ολούς τους Έλληνες, να τους συντάξει απέναντι απο το τυραννικό καθεστώς που λυμαίνετε τις ζωές μας και τον πλούτο μας.

Θέλουμε τα δικαία μας και τα δικά μας, θέλουμε την Ελλαδα μας πίσω και δεν διαπραγματευόμαστε το παραμικρό. Το χρωστάμε ως ιερό φόρο τιμής στους προγόνους μας αλλα και ως ιερή υποχρέωση στους απογόνους μας.

ΣΥΝΤΑΞΟΥ ΚΙ ΕΣΥ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΣΥΝΕΛΛΗΝΑ
ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ ΝΑ ΤΟ ΠΡΑΞΕΙΣ

Το ψήφισμα της λευτεριάς των Ελλήνων έχει ξεκινήσει. Ενημερώσου και υπόγραψε για την τιμή των παρογόνων σου και την δική σου. Για να έχουν μέλλον οι απογόνοι σου.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

http://tinyurl.com/o6sqeaq

http://tinyurl.com/pr9r4uw

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Αρέσει σε %d bloggers: